Mój ojciec dał mojej siostrze mój dom na jej ślubie. Powiedziałem „nie”. Uderzył mnie głową o ścianę na oczach wszystkich. Nie wiedział, że gość transmituje na żywo. Tej nocy 5 milionów ludzi patrzyło, jak krwawię. TO BYŁ KONIEC JEGO ŻYCIA I POCZĄTEK MOJEGO

Wróciłam do laptopa, który stał na blacie. Czekał na mnie e-mail. Był od Juniper Justice, organizacji działającej na rzecz praw kobiet. W temacie wiadomości było zaproszenie. Pytali, czy rozważyłabym dołączenie do ich zarządu, aby pomóc im w stworzeniu nowego programu dla kobiet odbudowujących swoje życie – kobiet, które, tak jak ja, musiałyby nauczyć się budować własne mury.

Spojrzałem na plany Jacoba. Spojrzałem na lampę na mojej podłodze. W odpowiedzi napisałem jedno słowo.

Tak.

Kliknąłem „Wyślij”. Mój głos, nawet w SMS-ie, brzmiał pewnie.

Chwilę później rozległo się ciche pukanie do otwartych drzwi wejściowych. Pani Gable, moja sąsiadka, stała na progu, ściskając w dłoniach pocztę. Quinn, powiedziała z lekkim zawahaniem. Mam nadzieję, że nie przeszkadzam. Po prostu… Przechodzę tędy codziennie i muszę powiedzieć, że twój dom jest najpiękniejszy na tej ulicy. To, co tu zrobiłeś, to po prostu cud.

Dawne ja, cień, by się od tego odbiło. Och, nic takiego. To wciąż praca w toku. Uśmiechnąłem się, szczerym, ciepłym uśmiechem.

„Dziękuję, Helen. To była ciężka praca.”

Odsunąłem się od drzwi.

„Proszę wejść. Właśnie zaparzyłem świeżą kawę.”