Miliarder uklęknął, by zatańczyć z biednym chłopcem — to, co wydarzyło się później, zmieniło ich życie na zawsze

„Poznałam jednego z twoich chłopaków na gali” – powiedziała cicho Ava. „Eli Turner”.

Wyraz twarzy Siostry Heleny natychmiast się ocieplił. „Ach, nasza mała superbohaterka”.

Przeszli przez wąskie korytarze, ozdobione dziecięcymi rysunkami, a śmiech niósł się echem po korytarzu. Kiedy dotarli do małego pokoju, Ava go zobaczyła – spał, jedną ręką ściskając zepsuty samochodzik. Na ścianie nad jego łóżkiem wisiał rysunek kredkami: chłopiec z patyczków w czerwonej pelerynie, trzymający za rękę wysoką kobietę w sukni. Pod spodem, niezgrabnym pismem, widniał napis „ Ja i Pani z Imprezy”.

Gardło Avy się ścisnęło. Coś w jej wnętrzu pękło.

Siedziała cicho przy jego łóżku, odgarniając mu z czoła niesforny loczek. Eli poruszył się i mrugnął do niej. „Panno Avo? Znów cię uratowałem?”

Łzy napłynęły jej do oczu. „Może tak, Eli” – wyszeptała. „Może tak”.