Kierownik oblał ją kawą na oczach całego biura i okazał jej brak szacunku — ale chwilę później firma podjęła działania, których nikt się nie spodziewał

Zwykły poniedziałkowy poranek

Biuro GreenTech Solutions w Seattle tętniło typowym poniedziałkowym gwarem. Pracownicy trzymali w rękach parujące kubki, zajmowali miejsca przy biurkach i opowiadali sobie historie z weekendu. W centrum tego wszystkiego znajdował się Dan Miller, kierownik operacyjny. Był szanowany za bystry umysł, ale jednocześnie budził strach z powodu porywczego temperamentu.

Angela Brooks, trzydziestodwuletnia koordynatorka projektu, stała przy ladzie w pokoju socjalnym. Przeglądała wykresy na tablecie, upewniając się, że wszystko jest gotowe na ważne spotkanie z klientem. Angela awansowała z asystentki na poziomie podstawowym w zaledwie pięć lat. Znana ze swojego spokojnego usposobienia i umiejętności rozwiązywania problemów, zyskała podziw wielu – ale nie Dana.

Nagła konfrontacja
Dan wpadł do pokoju socjalnego z kubkiem kawy w dłoni, a jego głos przebił się przez gwar rozmów.
„Myślisz, że to ty tu rządzisz, prawda?” – zadrwił ostrym tonem.

Angela podniosła wzrok, zaskoczona, ale opanowana.
„Przygotowuję się do dzisiejszej prezentacji” – powiedziała cicho.

Dan podszedł bliżej, a jego głos stawał się coraz głośniejszy.
„Zachowujesz się, jakbyś był lepszy od wszystkich. Jakbyś był właścicielem tej firmy”.

Zanim Angela zdążyła odpowiedzieć, przechylił kubek i wylał gorącą kawę na jej białą bluzkę. Sala zamarła z niedowierzania, a koledzy zamarli w zadumie.

Angela zatoczyła się do tyłu, ściskając tkaninę, gdy płyn się rozlał. Jej twarz wykrzywiła się z bólu i upokorzenia. Ale Dan kontynuował, a jego słowa uderzały mocniej niż kawa.

„Jesteś nic niewarta” – warknął. „Zawsze próbujesz się popisywać. Może gdybyś przestała udawać jakąś królową, w końcu zaczęłabyś dobrze wykonywać swoją pracę”.

W pokoju socjalnym zapadła głucha cisza. Angela drżała, ale nie pozwoliła, by łzy popłynęły. Uniosła brodę, odwróciła się i wyszła, zostawiając za sobą salę pełną zszokowanych współpracowników.

Dan uśmiechnął się złośliwie, jakby zadowolony ze swojego wybuchu. Nie wiedział jednak, że sytuacja obróci się przeciwko niemu.