W noc poślubną schowałam się pod łóżkiem, żeby podrażnić męża. Ale do pokoju weszła inna osoba i włączyła głośnomówiący telefon. To, co usłyszałam w tamtej chwili, zmieniło wszystko, co myślałam, że o NIM wiem.

Ujawniła teściów i kochankę na swoim ślubie – ostatnie słowa miliardera i pana młodego zszokowały wszystkich

Przyjęcie weselne było idealne, odbyło się w luksusowej posiadłości rodziny Sterling w Newport. To było wydarzenie sezonu.

Aara Vance, cicha kuratorka, wychodziła za mąż za miliardera technologicznego Alexandra Sterlinga. Ale gdy popłynął szampan, Aara podeszła do mikrofonu z drżącą ręką.

„Chciałabym wznieść toast” – zaczęła, a jej głos poniósł się echem po sali balowej. „Toast za moją nową rodzinę”.

Ale to, co nastąpiło później, nie było toastem. To była egzekucja.

Przed pięcioma setkami elitarnych gości ujawniła swoich nowych teściów i kobietę, która ją zdradziła. Ale największym szokiem było to, co powiedział później miliarder.

Świat poznał Aarę Vance jako cichą, błyskotliwą kuratorkę, która zdobyła serce Alexandra Sterlinga, nieuchwytnego miliardera i prezesa EtherDynamics. Ich romans był współczesną bajką: nieśmiały historyk sztuki i tytan technologii.

Alexander nie był staromodny jak jego rodzice. Zbudował swoje imperium od podstaw, o czym jego rodzice, Harrison i Genevieve Sterling, nigdy mu nie dali zapomnieć.

Sterlingowie byli jak pieniądze Mayflower, rodem przepełnionym pogardą dla każdego spoza ich elitarnego świata. Od momentu, gdy Alexander przedstawił Aarę, była traktowana nie jak narzeczona, ale jak ciekawostka, tymczasowy projekt, którym Alexander wkrótce miał się znudzić.

„Ona jest osobliwa” – zauważyła Genevieve na przyjęciu zaręczynowym, wodząc wzrokiem po prostej, eleganckiej sukience Aary. „Ale Alexandrze, kochanie, imię Sterling wymaga pewnego dopracowania”.

„Ona jest genialna, mamo” – odparł Aleksander, zaciskając rękę na talii Aary. „Ma więcej wartości niż cała nasza społeczność razem wzięta”.

Ale subtelna walka trwała. Genevieve i Harrison postrzegali Aarę jako zagrożenie dla ich kontroli nad dziedzictwem Sterlingów. Chcieli, aby Alexander poślubił kobietę z arystokracją, z którą mogliby się połączyć, a nie „zwykłą” pracownicę muzeum.

Ślub był ich wybranym polem bitwy.

Miało się ono odbyć w Seacliffe, rozległej posiadłości rodziny w Newport w stanie Rhode Island. Było to nie tyle dom, co pomnik arogancji epoki pozłacanej, wzniesiony na klifach z widokiem na Atlantyk.

Genevieve przejęła planowanie z wojskowym zapałem, rezerwując dostawców, o których Aara nigdy wcześniej nie słyszała, zamawiając kwiaty, których Aara nie lubiła, i sporządzając listę gości, która obejmowała wszystkich oprócz rodziny Aary.

„Po prostu nie mamy miejsca, kochanie” – Genevieve uśmiechnęła się chudym, gadzim uśmiechem. „To bardzo ekskluzywna lista. Senatorowie, prezesi, rozumiesz?”

Wydawało się, że jedyną prawdziwą sojuszniczką Aary była jej kuzynka i druhna, Khloe.

Khloe była wszystkim, czym Aara nie była: pełna energii, otwarta i naturalnie olśniewająca. Była dla Aary opoką, powierniczką, tarczą przed matriarchą Sterlingów.

„Nie daj się jej zwieść” – szeptała Khloe, podając Aarze kieliszek szampana. „Genevieve to skamielina. Ty i Alex jesteście przyszłością. Po prostu się uśmiechnij, załóż sukienkę i zdobądź ten pierścionek”.

Pierścionek, olśniewający diament o kwadratowym szlifie od Cartiera, wydawał się cięższy niż kamień. Był symbolem nie miłości, lecz posiadania.

Wraz z początkiem tygodnia ślubnego presja rosła. W posiadłości roiło się od pracowników. Ciężarówki kwiaciarni i firm cateringowych blokowały długą, krętą drogę.

Aara czuła się jak duch nawiedzający jej własne życie, dryfujący po pokojach, podczas gdy podejmowano decyzje dotyczące jej osoby, nigdy z jej udziałem.

„Aleksandrze, to szaleństwo” – powiedziała Aara pewnej nocy, stojąc na tarasie ich domku gościnnego. „To nie ślub. To fuzja korporacyjna”.

Aleksander, oświetlony blaskiem księżyca, odwrócił się do niej. Jego twarz, zazwyczaj tak otwarta i ciepła, wyglądała na zmęczoną.

„Wiem. Ale to ostatnia bitwa, Aara. Kiedy się pobierzemy, przegrają. Stracą wpływy. Utracą kontrolę. Po prostu… po prostu to przetrwaj dla mnie. Potem możemy wrócić do swojego życia”.

Ale w żołądku Aary zagościł uporczywy lęk. Nie chodziło tylko o snobizm. Chodziło o to, jak Harrison Sterling patrzył na nią jak na figurę szachową, którą miał zamiar poświęcić. I o to, jak Khloe, jej słodka, wspierająca kuzynka, co chwila sprawdzała telefon, a jej promienny uśmiech nie sięgał nawet oczu.

„Po prostu się denerwujesz” – powiedziała sobie, obserwując mgłę nadciągającą znad ciemnego Atlantyku. „To tylko trema przed ślubem”.

Myliła się.