„Złóż rezygnację albo cię zwolnimy” – zagrozili po 21 latach. Wybrałem rezygnację, napisałem ją sam – jedno zdanie – a 5 dni później zadzwonił ich prawnik i zapytał: „Co dokładnie miałeś na myśli mówiąc, że wchodzi w życie po całkowitym uregulowaniu długu?”. Dyrektor finansowy zbladł, gdy mu wyjaśniłem…

Epilog jest głęboko satysfakcjonujący.

Cameron Foster wytrzymał w Ascent jeszcze dokładnie siedem miesięcy, zanim został zwolniony w kwietniu 2026 r. za nieosiągnięcie kwartalnych celów o 31%.

Okazuje się, że zwolnienie wszystkich doświadczonych pracowników i zastąpienie ich ludźmi, którzy nie wiedzą, jak cokolwiek działa, tak naprawdę nie poprawia funkcjonowania firmy. Kto mógł to przewidzieć?

Logan Pierce zrezygnował w marcu 2026 r., powołując się w liście rezygnacyjnym na nie dające się pogodzić różnice zdań z kierownictwem firmy.

Nie umknęła mi ironia tej sytuacji.

W chwili pisania tego tekstu Levi Coleman nadal tam pracuje, zarządzając firmą, która traci klientów, ponieważ nikt nie pamięta, jak utrzymywać stare systemy, kim są najważniejsze osoby kontaktowe do dostawców ani po co w ogóle istnieją pewne procesy.

Czterech z moich byłych członków zespołu skontaktowało się ze mną po poradę po otrzymaniu podobnych ultimatum. Wszystkich ich skontaktowałem z Elizabeth.

Trzy z nich z powodzeniem wynegocjowały sześciocyfrowe kwoty ugody. Czwarta jest nadal zatrudniona, podczas gdy firma oblicza, ile będzie kosztować wypłacenie jej należnej kwoty.

Ja osobiście jestem na pół-emeryturze, mam 46 lat. Okazjonalnie pracuję jako konsultant dla firm średniej wielkości, pobierając 575 dolarów za godzinę i pomagając im w optymalizacji operacyjnej i usprawnianiu procesów.

Moją specjalnością stało się jednak planowanie obrony kariery — pomaganie doświadczonym pracownikom w dokumentowaniu wszystkiego, rozumieniu ich umów i chronieniu się przed próbami wymuszenia odejścia przez kierownictwo.

W ciągu ostatniego roku skontaktowało się ze mną 19 różnych osób, które znalazły się w podobnych sytuacjach i wszystkie zostały systematycznie odsunięte przez firmy, które postrzegają doświadczonych pracowników jako kosztowne obciążenie, a nie jako cenne aktywa.

Uczę ich tego, czego nauczył mnie mój ojciec: znaj swoje prawa. Dokumentuj wszystko. Nigdy nie pozwól ludziom w garniturach nękać cię tylko dlatego, że mają wymyślne tytuły.

Lekcja, którą tu wyciągam, nie polega na byciu mściwym czy chciwym. Chodzi o zrozumienie, że kiedy pracujesz gdzieś przez 21 lat – kiedy budujesz systemy, relacje i wiedzę instytucjonalną – posiadasz wartość, której nie da się łatwo zastąpić.

A gdy firma próbuje odrzucić tę wartość za grosze, masz pełne prawo domagać się tego, co ci się prawnie należy.

Nigdy niczego nie podpisuj bez przeczytania tego trzy razy.

Nigdy nie zakładaj, że kadra kierownicza korporacji jest mądrzejsza od ciebie. Często są po prostu bardziej pewni siebie i lepiej ubrani.

Nigdy nie lekceważ kogoś, kto ma dziesiątki lat doświadczenia i dostęp do kompetentnej pomocy prawnej.

I zawsze, zawsze wiedz, co tak naprawdę stanowi twoja umowa o pracę — nie to, co myślisz, że stanowi, ani to, co ktoś ci powiedział, że stanowi, ale to, co jest w niej naprawdę zapisane.

Czasami najlepszą zemstą nie jest zemsta.

Chodzi o otrzymanie dokładnie tego, co ci się należy.”