Zaledwie trzy miesiące po moim porodzie, mój mąż przyprowadził kochankę do domu, aby zażądać rozwodu; podpisałam papiery z zimnym uśmiechem, a kilka miesięcy później, kiedy mnie znowu zobaczyli, zbladli ze zdziwienia…

„To karma.”

Uśmiechnąłem się i przytuliłem córkę.

Hazel spała spokojnie w moich ramionach, z anielską buzią. Miała dorastać w nowym otoczeniu, w nowym życiu – niezakłócona smutnymi historiami dorosłych.

Przeszłam przez kontrolę bezpieczeństwa ze spokojnym sercem, zostawiając za sobą całą przeszłość: niewiernego męża, żałosną kochankę, dni pełne bólu.

Mówcy ogłosili, że lot do Paryża wkrótce wystartuje.

Spojrzałem przez szybę na błękitne niebo.

Moją córkę i mnie czekała świetlana przyszłość.

Moja zemsta zakończyła się w najsłodszy, najdoskonalszy sposób. Nie zniszczyłem ich nienawiścią. Zamiast tego uwolniłem się i ruszyłem ku nowemu rozdziałowi mojego życia.