W chwili, gdy podpisałam papiery rozwodowe, natychmiast anulowałam jego 15 kart kredytowych. Podczas gdy świętował ślub z kochanką za 75 000 dolarów, zamarł po usłyszeniu jednego mojego zdania.

Nie potrzebowałem mikrofonu. Słyszalem swój głos przy przednich stolikach, przy których siedzieli jego najwięksi klienci i dostawcy.

„On tego nie zbudował własnymi rękami” – powiedziałem wyraźnie. „Zbudował to moimi kartami kredytowymi”.

Otworzyłem teczkę. Podałem plik papierów mężczyźnie przy stole w recepcji – panu Hendersonowi , największemu dostawcy Gelaniego.

„Panie Henderson” – powiedziałem. „Pytałeś, dlaczego Gelani nie płacił faktur od trzech miesięcy? Oto, na co poszły pieniądze”.

Wskazałem na Callas. „Jej pierścionek. Jej sukienkę. Jej kolekcję torebek”.

Callas wstała, krzycząc. „Ochrona! Wynieście ją!”

„A to” – podałem kolejny papier Mamie Rose, która siedziała w pierwszym rzędzie z przerażoną miną. „To wyciąg bankowy z 35 000 dolarów przelanych do kasyna LuckySpin . Twój syn nie jest potentatem, Mamo. To hazardzista”.

W pokoju wybuchła wrzawa.

Pan Henderson wstał, jego twarz poczerwieniała. „Gelani! Mówiłaś mi, że masz problemy z płynnością finansową z powodu rynku! Wydajesz moje pieniądze na diamenty?”

„Nie! Nie, to kłamstwo!” krzyknęła Gelani, cofając się. „Ona jest szalona! Sfałszowała to!”

„A zaliczka za tę imprezę?” – podniosłem kopię umowy. „Zapłacił tylko 7000 dolarów. Do północy jest winien hotelowi kolejne 8000 dolarów, inaczej wezwą policję za kradzież usług”.

Callas zwróciła się do Gelaniego. „To prawda? Mówiłeś mi, że zapłaciłeś wszystko!”

Gelani wyjąkała. „Kochanie, ja… ja przelewałam fundusze…”

„Przeniosłeś pieniądze na koło ruletki!” powiedziałem.

Callas spojrzała na swój pierścionek – pierścionek, za który zapłaciłem. Spojrzała na Gelani, spoconą i kłamliwą. Zerwała welon z włosów i rzuciła go na podłogę.

„Ty oszust!” krzyknęła. „Mówiłeś mi, że jesteś bogaty!”

Zbiegła ze sceny, potykając się o sukienkę i szlochając.

Pan Henderson rzucił serwetkę na stół. „Wycofuję umowę, Gelani. I pozywam cię o niezapłacone faktury”.

Klienci jeden po drugim wstawali i wychodzili. Przyjaciele poszli za nimi.

Gelani stał sam na scenie, a ruiny jego fałszywego życia rozpadały się wokół niego.

Kierownik hotelu wystąpił z dwoma ochroniarzami. „Panie Gelani, w sprawie zaległego salda…”

Odwróciłam się, żeby wyjść. Zobaczyłam Mamę Rose osuniętą na krześle i płaczącą. Zobaczyłam Bisę próbującą schować się za ozdobą stołu.

Wyszedłem przez frontowe drzwi na słońce. Zuri czekała na mnie z butelką mrożonej herbaty.