Tuż przed śmiercią babcia chwyciła mnie za rękę i wyszeptała: „Sprawdź za ramami”. Kiedy w końcu to zrobiłam, serce mi stanęło. Czemu nie zajrzałam wcześniej?…

„Dlaczego?” wyszeptała Ashley.
„Bo Mark nie był tylko twoim ojcem”, powiedział Whitaker. „Miał znajomości. Znajomych w prokuraturze okręgowej. Ktoś wpływowy pomógł w zatarciu tego incydentu”.
Ashley poczuła, jak pokój się przechylił. „Więc ją zabił?”
Whitaker nie odpowiedział wprost. Zamiast tego wręczył jej kopertę z napisem „Sekcja zwłok – poprawiona”.
W środku znajdował się list od emerytowanego lekarza sądowego, który przyznał, że w noc śmierci Laury naciskano na niego, by zmienił raport.
Ashley gwałtownie wstała. „Muszę iść na policję”.
Whitaker położył pewną dłoń na jej dłoni. „Idziesz. Ale potrzebujesz kogoś, kto nie da się skompromitować. Eleanor to zaplanowała. Wymieniła dziennikarza, któremu ufała”.
Dał jej wizytówkę: Emily Reyes, dziennikarka śledcza „New York Post”.
Ashley skontaktowała się z Emily następnego ranka. W ciągu kilku godzin Emily przybyła do chaty Whitakera, zapisała każdy szczegół, przejrzała wszystkie akta i zrobiła kopie wszystkiego.
„To nie będzie ciche” – ostrzegła Emily. „Jeśli to ujawnimy, to doprowadzi to do upadku nie tylko twojego ojca”.
„Nie obchodzi mnie to” – wyszeptała Ashley. „Moja matka zasługuje na sprawiedliwość”.
Dwa tygodnie później historia obiegła cały kraj:
MĘŻCZYZNA Z VERMONTU POWIĄZANY Z TUSZOWANIEM PODEJRZANEJ ŚMIERCI ŻONY.
Dowody napłynęły do ​​organów ścigania. Stan wznowił sprawę Laury. FBI wszczęło dochodzenie.
Mark Turner został aresztowany w swoim domu za utrudnianie wymiaru sprawiedliwości, manipulowanie dowodami i podejrzenie zabójstwa. Brenda uciekła ze stanu, ale została odnaleziona w Maine i oskarżona o współudział w ukrywaniu dowodów.