Służąca potajemnie karmiła głodnego chłopca, którego znalazła przed bramą rezydencji — ale gdy jej szef, miliarder, wszedł do środka, jego reakcja wprawiła ją w osłupienie…

Niebo nad Bostonem było ciężkie i szare, a ulice smagał zimny wiatr. Claire Bennett niosła miotłę po marmurowych schodach posiadłości Harringtonów, starając się ignorować chłód. Pracowała dla Williama Harringtona, miliardera o nieskazitelnej reputacji, od prawie roku. Praca była surowa, zasady sztywne, ale pozwalały utrzymać matkę i młodszego brata w Maine. Każdy dzień wymagał precyzji i dyskrecji, a Claire szczyciła się tym, że nigdy nie łamie zasad.

Tego ranka, zamiatając ostatnią stertę liści, coś przykuło jej uwagę w pobliżu kutej, żelaznej bramy. Niewielka postać kuliła się z zimna, bosa i drżąca. Ubranie chłopca było cienkie i brudne, skóra blada, a oczy nieufne. Serce Claire ścisnęło się. Nie mógł mieć więcej niż sześć, siedem lat, a jednak stał tu, sam w przenikliwym, jesiennym chłodzie.

Claire podeszła ostrożnie, klękając kilka stóp dalej. „Hej, kochanie… wszystko w porządku?” zapytała cicho. Chłopiec wzdrygnął się, ale się nie poruszył. Jego usta były prawie sine i wydawał się zbyt wyczerpany, by mówić. Claire znała domowe zasady – nie wolno jej było nikogo wpuszczać, a już na pewno nie obcych – ale myśl o zostawieniu go na zewnątrz przyprawiała ją o skurcz żołądka.

Spojrzała na posiadłość. William był na spotkaniach, a nawet główny kamerdyner wyszedł. Na chwilę świat zdawał się zamarć. Szepnęła: „Tylko jeden posiłek. Przez chwilę będziesz bezpieczny”.

Prowadząc go do kuchni, Claire postawiła przed nim ciepłą miskę gulaszu wołowego. Chłopiec łapczywie ją pochłonął. „Jak masz na imię?” zapytała łagodnie.

„Eli” – wyszeptał ledwo słyszalnie.

Zanim zdążyła odpowiedzieć, z korytarza dobiegły kroki – ciężkie, pewne, nieomylne. William Harrington wrócił kilka godzin wcześniej niż się spodziewano. Claire zamarła. Drzwi kuchni otworzyły się szeroko i oto stał tam, wciąż w płaszczu, z teczką w dłoni. Jego wzrok przesunął się po scenie: Claire, blada i drżąca, oraz chude, brudne dziecko siedzące przy kuchennym stole.
recommended by