Rodzina jej męża zmusza ją do publicznego rozebrania się, żeby ją upokorzyć — aż do czasu, gdy przychodzą jej dwaj bracia-miliarderzy i…

W ciągu kilku tygodni złożyła pozew o rozwód. Historia okrucieństwa Harringtonów szybko rozeszła się po brukowcach. Zaproszenia przestały napływać. Sponsorzy się wycofali. Za murami rezydencji Miranda i Tessa wściekały się, uwięzione w skandalu, który same wywołały. Lucas próbował zadzwonić, przeprosić, ale Ava już nie odebrała.

Przeprowadziła się do małego mieszkania z widokiem na rzekę, znów zaczęła wolontariat i na nowo odkryła tę wersję siebie, którą uważała za utraconą. Wolność nie błyszczała – jaśniała cicho.

Kilka miesięcy później, na gali charytatywnej, reporter zapytał Gabriela o niesławny „incydent z Harringtonem”. Uśmiechnął się lekko i powiedział: „Nikt nie upokarza mojej siostry i nie odchodzi z tego dumny”.

Ava stała obok niego, promienna i spokojna, jej srebrna suknia lśniła w świetle reflektorów. Oklaski, które nastąpiły, nie były tylko dla jej braci – były dla jej odwagi, wytrwałości, awansu.

Bo ostatecznie Ava nie tylko przeżyła. Ona odzyskała siebie.

A czasami to jest najgorsza zemsta ze wszystkich.