Przyszedłem na kolację wigilijną ze złamaną ręką. „Co ci się stało?” – pytali wszyscy, a ja cicho odpowiedziałem: „Zobaczysz”, ale mój syn się roześmiał. „Wczoraj była trochę trudna, więc moja żona musiała dać jej małą nauczkę”. I właśnie wtedy zadzwonił dzwonek do drzwi, wyciągnąłem dyktafon, uśmiechnąłem się do niego i otworzyłem drzwi: „Dobry wieczór, panie oficerze. Proszę wejść”.

„Tak” – odpowiedziałem – „i bardzo się tego cieszę”.

Po zarezerwowaniu rejsu zadzwoniłem do dr Walsh, aby omówić kwestię szczepień podróżnych i zaświadczeń lekarskich. Następnie zadzwoniłem do Lindy, aby opowiedzieć jej o swoich planach.

„Margaret, to wspaniale. Zasługujesz na wakacje po tym wszystkim, przez co przeszłaś.”

„Ciągle myślę, że Frankowi bardzo spodobałby się ten rejs. Rozmawialiśmy o tym, że kiedyś zobaczymy Morze Śródziemne”.

„Więc zabierz go ze sobą” – powiedziała cicho Linda. „Zabierz jego wspomnienie. Zabierz miłość, którą dzieliliście. Zabierz wszystkie marzenia, które razem stworzyliście. To, że go nie ma fizycznie, nie oznacza, że ​​nie może być częścią tego doświadczenia”.

Tego wieczoru wyciągnąłem albumy ze zdjęciami, które Frank i ja zrobiliśmy przez czterdzieści dwa lata naszej wspólnej podróży. Znalazłem zdjęcia z Wodospadu Niagara z podróży poślubnej, z Wielkiego Kanionu, gdy Kevin miał dziesięć lat, i z uroczystości ukończenia studiów przez Kevina.

Patrzenie na nie nie sprawiało już, że czułem się smutny tak jak kiedyś.

Zamiast tego przypomniało mi, że przeżyłam czterdzieści dwa lata szczęścia z kimś, kto kochał mnie szczerze i bezwarunkowo.

Kevin i Britney próbowali ukraść moją przyszłość.

Ale nie mogli ukraść mojej przeszłości.

A teraz, gdy byłem od nich wolny, mogłem sam zaprojektować swoją przyszłość.

Zamierzałem to wykorzystać.

Dwa tygodnie później siedziałem w sali konferencyjnej sądu, obserwując, jak Kevin i Britney przyznają się do winy, gdy dowiedziałem się czegoś, co zmieniło wszystko, co myślałem, że wiem o ich planie.

Rozprawa w sprawie przyznania się do winy miała charakter rutynowy. Kevin przyznał się do winy za znęcanie się nad osobą starszą i napaść. Britney przyznała się do winy za znęcanie się nad osobą starszą i napaść. Oboje zaakceptowali wynegocjowane wyroki: osiemnaście miesięcy dla Kevina, dwanaście miesięcy dla Britney – plus dozór kuratora i odszkodowanie.

Jednak gdy wychodziliśmy z sądu, detektyw Morrison wziął mnie na bok.

„Pani Thompson, jest jeszcze coś, co powinna pani wiedzieć. W trakcie śledztwa wykonaliśmy nakaz przeszukania domu Kevina i Britney. Znaleźliśmy kilka rzeczy, które nie były częścią pierwotnej sprawy, ale mogą panią zainteresować”.

„Jakiego rodzaju rzeczy?”

„Dokumenty finansowe. Polisy ubezpieczeniowe. I dowody na to, że to nie była ich pierwsza próba znęcania się nad osobami starszymi”.

Podał mi kopertę manilową.

„Marcus ma kopie wszystkiego” – powiedział – „ale pomyślałem, że może chciałbyś to zobaczyć sam”.

Zaczekałem, aż wrócę do domu, żeby otworzyć kopertę.