Przez 5 lat po cichu opłacałam studia medyczne mojego męża. W tygodniu, w którym skończył studia, zażądał rozwodu. Powiedział mi, że już nie pasuję do życia, jakiego pragnął. Po rozprawie rozwodowej odeszłam bez słowa. ROK PÓŹNIEJ…

„Oczywiście, synu. Mama zawsze wiedziała, że ​​jesteś wyjątkowy” – odpowiedziała pani Sterling, klepiąc go po plecach.

Amara podeszła bliżej, by przytulić męża.

„Gratulacje, kochanie.”

Keon przyjął uścisk Amary z pewną sztywnością. Szybko ją puścił.

„Tak, dzięki. Idziemy dziś na kolację do tej nowej, ekskluzywnej restauracji, która właśnie się otworzyła. Zrobiłem rezerwację. Świętujmy” – powiedział Keon, ale jego wzrok nie spotkał się z Amarą.

Serce Amary lekko bolało z powodu chłodu, ale starała się zrozumieć. Może Keon był zmęczony albo po prostu przytłoczony emocjami.

„Jasne, kochanie, zrób cokolwiek zechcesz” – odpowiedziała cicho Amara.

Tego wieczoru cała trójka siedziała w ekskluzywnej restauracji z widokiem na olśniewającą nocną panoramę Atlanty. Amara czuła się trochę nie na miejscu. To było najdroższe miejsce, w jakim kiedykolwiek była. Zobaczyła Kona, który przebrał się w drogą, markową koszulę, siedzącego z ogromną pewnością siebie. Pani Sterling nie mogła przestać robić zdjęć Keonowi, żeby wrzucić je na swoje media społecznościowe.

„Kochanie, cały nasz wysiłek wreszcie dobiegł końca. Teraz możemy zacząć nowe życie” – powiedziała Amara, próbując nawiązać serdeczną rozmowę.

Słysząc to, pani Sterling parsknęła śmiechem.

„Chodzi ci o wysiłek Keana, Amara? Mój syn ciężko pracuje. Teraz jest lekarzem. Oczywiście, jego życie zacznie się od nowa. Zasługuje na to, co najlepsze”.

Amara zamilkła na ten sarkastyczny komentarz. Czekała, aż mąż ją obroni, że to była wspólna praca, ale Kian milczał, zajęty analizowaniem menu.

Po zamówieniu jedzenia zapadła krótka cisza. Keon odchrząknął i spojrzał na Amarę. Tym razem jego wzrok był trudny do zinterpretowania – zimny, pozbawiony wyrazu, z czymś dziwnym w środku.

„Amara, muszę ci coś powiedzieć” – powiedział Keon.

„Tak, kochanie” – odpowiedziała Amara, patrząc na niego z oczekiwaniem.

Keon sięgnął do swojej nowej skórzanej aktówki i wyciągnął grubą brązową kopertę, pokładając ją na stole tuż przed Amarą.

Amara zmarszczyła brwi.

„Co to jest, kochanie? Oferta pracy ze szpitala?”