„Przestań udawać, że jesteś jakąś odnoszącą sukcesy bizneswoman” – zadrwił mój syn podczas naszego rodzinnego spotkania. „Twój mały sklepik ze słodyczami to nie prawdziwy biznes”. Synowa i dzieci wybuchnęły śmiechem. Po prostu skinąłem głową, spokojny i opanowany. „W porządku”. Wczesnym rankiem w poniedziałek wysłałem e-mail do mojego funduszu inwestycyjnego: „Wypłać 120 milionów dolarów z sieci restauracji Carlos”. Natychmiast zwołano nadzwyczajne zebranie…

Miał rację.

Zbudowałem imperium w ciszy.

Samotnie wychowałam syna.

Przetrwałam upokorzenia i poszłam dalej.

A gdy zaszła taka potrzeba, broniłem swojej godności jedyną bronią, jaka miała znaczenie.

Prawda.

Nie wiem, czy Julian zawsze będzie takim mężczyzną, jakim powinien być.

Ale teraz ma szansę spróbować.

I nadal będę tutaj – nie jako niewidzialna matka, ale jako Eleanor Rivas.

Kobieta interesu.

Inwestor.

Matka.

Kobieta, która nigdy więcej nie pozwoli, aby ktokolwiek ją lekceważył.

Bo dałam z siebie wszystko, a oni traktowali mnie jak śmiecia.

Ale tamtego dnia, na tym spotkaniu, przestałem chować dumę.

Odzyskałem swoją moc.

I to zmieniło wszystko.