„Potraktowali bohatera wojennego jak przestępcę przy bramie. Ale kiedy 20 minut później konwój generała dywizji wjechał na jego podjazd, sąsiedzi zdali sobie sprawę, że ten „niegroźny” staruszek skrywa tajemnicę, która może doprowadzić do upadku rządu”.

„Nie negocjowali zakończenia wojny” – wyszeptał Arthur, a jego głos po raz pierwszy załamał się. „Negocjowali jej przedłużenie . Senator otrzymywał łapówki od dostawców sprzętu obronnego w swoim rodzinnym stanie. Podał Północy współrzędne naszych własnych linii zaopatrzeniowych – współrzędne mojej jednostki – aby zapewnić, że konflikt przeciągnie się do końca kampanii wyborczej. Moi chłopcy zginęli, żeby człowiek mógł utrzymać miejsce w Senacie”.

Pułkownik sięgnął po zdjęcie. „To dowód zdrady. Należy do rządu”.

„Nie” – warknął Arthur, zasłaniając dłonią obraz. „Należy do rodzin dwunastu mężczyzn, których straciłem tamtej nocy. „Czerwona Flaga” nie wybuchła, bo jestem duchem, Bobby. Wybuchła, bo wnuk tego senatora jest obecnie przewodniczącym Komisji Wywiadu. Przeprowadzili gruntowne porządki w archiwach cyfrowych i moje nazwisko pojawiło się jako jedynego żyjącego świadka”.

Wyłom
Nagle radio pułkownika zaćwierkało. Usłyszał przerażony głos: „Proszę pana, mamy dwa niezidentyfikowane SUV-y wjeżdżające na ślepą uliczkę. To nie nasze. Mają federalne uprawnienia, ale kody nie zgadzają się z listą pasażerów”.

Generał spojrzał na pułkownika. „To twoja drużyna?”

Pułkownik zbladł. „Nie, proszę pana. Mam tylko upoważnienie do ich odbioru. To… czyściciele”.

„Arthur, weź płaszcz” – rozkazał Vance. „Pułkowniku, użyj klaksonu. Powiedz tym pojazdom, że jeśli wtargną na tę posesję, zostanie włączona ochrona dwugwiazdkowego generała”.

„Ich to nie obchodzi, generale” – powiedział pułkownik drżącym głosem. „Jeśli to, co jest na tych zdjęciach, jest prawdziwe, to ty i ja jesteśmy teraz tylko ofiarami ubocznymi”.

Sieć Weteranów
Arthur nie panikował. W Dolinie A Shau miał trudniej. Sięgnął po swój stary telefon stacjonarny – ten, którego „sprzątacze” prawdopodobnie nie zadali sobie trudu, zakładając, że jest nieobeznanym z technologią starszym człowiekiem.

Wybrał numer, który znał na pamięć.

„Jim? Tu Miller. Code Silver. Mój dom. Przyprowadź chłopaków z Legionu. Przyprowadź kamery. Wszystkie.”

Rozłączył się.