Podczas gdy moja teściowa pomagała kochanki mojego męża wybierać buty za mój koszt, ja unieważniałam czarną kartę, którą tak uwielbiała, a ona nie miała pojęcia, że ​​cały penthouse, samochody i cały jej styl życia znikną za jednym pociągnięciem…

Ryan próbował wypłacić jej 3000 dolarów. Brak środków.
Próbował wypłacić 1000 dolarów. Brak środków.

Jego saldo wynosiło 42,16 dolarów. Wczoraj usunąłem go z listy płac. Nie było mowy o „dodatku małżeńskim”.

Kiedy wróciłem wieczorem do domu, w apartamencie było ciemno i ciepło. Klimatyzacja była wyłączona.

„Internet nie działa” – mruknął Ryan z kanapy. „A kabel mówi, że musimy dokonać aktualizacji?”

„Przeprowadziłem audyt naszych wydatków” – powiedziałem beztrosko. „Przeszedłem na plan podstawowy. Oszczędza 200 dolarów miesięcznie”.

„Podstawowy poziom? Nie mogę streamować gry w 4K!”

„Obejrzyj w barze sportowym” – zasugerowałem. „Chociaż piwo robi się coraz droższe”.

W kuchni czekała pani Alvarez , nasza gosposia. Lodówka była pusta. Whole Foods odmówiło przyjęcia dostawy.

„Pani Bishop” – powiedziała zmartwiona. „Mój czek zazwyczaj jest realizowany do południa”.

Podałem jej kopertę z gotówką. „Przenoszę konta. Oto twoja pensja plus premia. Idź wcześniej do domu. Nie martw się o kolację”.

„Ale nie ma jedzenia” – powiedziała.

„W spiżarni jest makaron instant” – powiedziałem głośno. „Elaine uwielbia rustykalne jedzenie”.

Elaine sapnęła, wychodząc z jadalni.

Później tego samego wieczoru zadzwonił kierownik klubu golfowego. Członkostwo Elaine zostało zawieszone z powodu braku płatności. Jeśli do piątku nie zostanie uregulowana kwota 22 000 dolarów, zostanie skreślona z listy szatni. Towarzyskie samobójstwo.

„Ja… ja się tym zajmę” – szepnęła Elaine do telefonu.

Siedziałam w gabinecie, niebieskie światło laptopa oświetlało mi twarz. Mój śledczy wysłał mi ostatnie nagranie. Elaine i Sienna w kawiarni.

„Nie martw się o nią” – powiedziała Elaine w nagraniu. „Charlotte to tylko kasa. Jak tylko Ryan zapewni sobie swoją pozycję, pozbędziemy się jej. Jesteś przyszłą panią Bishop”.

Zamknąłem laptopa. Smutek zniknął.

Zakończenie: Wziąłem teczkę z dowodami. Czas było iść do salonu. Czas było przedstawić Biskupom ich nową rzeczywistość.

Rozdział 5: Prawdziwy szef

Wszedłem do salonu o 19:00. Wszystkie światła były zapalone, przez co wyglądało to jak pokój przesłuchań. Elaine i Ryan siedzieli na białej skórzanej sofie, sztywni i wściekli.

„Musimy porozmawiać” – powiedziała Elaine, a w jej głosie słychać było święte oburzenie.

„Zgadzam się” – powiedziałem. Nie usiadłem. Stałem naprzeciwko nich, ściskając teczkę.

„Nie mów do mnie takim tonem” – warknęła Elaine. „Przyniosłeś wstyd tej rodzinie. Odciąłeś niezbędne usługi. Zachowałeś się okrutnie”.

„Mama ma rację” – dodał Ryan, starając się brzmieć autorytatywnie, ale wyglądając na pomarszczoną i zmęczoną. „Zachowujesz się irracjonalnie. Żądam, żebyś natychmiast oddała karty. To twój obowiązek jako żony”.

„Obowiązek?” – zapytałem.

„Tak!” krzyknęła Elaine. „Nazwisko Bishop coś znaczy! Nie jesteśmy ludźmi, którzy jeżdżą Uberem X! Wygląda na to, że zapominasz, Charlotte, że jesteś w tym penthousie tylko dlatego, że mój syn cię poślubił”.

Podszedłem do szklanego stolika kawowego. Rozpiąłem teczkę. Rozległ się dźwięk otwieranego worka na zwłoki.

Rzuciłem na stół kopertę manilową. „Otwórz ją”.

Elaine rozerwała kopertę. Wysypały się zdjęcia. Ryan w Ritzu z Sienną. Elaine wznosi toast za Siennę. Paragon za diamentową bransoletkę.

W pokoju zapadła cisza. Próżnia wyssała tlen.

„Fałsz” – warknęła Elaine. „Przerobiłaś to w Photoshopie! Jesteś naciągaczką, która próbuje wrobić mojego syna w ugodę!”

„Jego pieniądze” – powtórzyłem.

„TAK! Majątek biskupa!”

Westchnąłem. Wyciągnąłem drugi plik.

„To akt własności penthouse’u” – powiedziałem. „Daty dwa lata przed tym, jak poznałem Ryana. Właściciel: Charlie Mitchell ”.

Wyciągnąłem intercyzę. „Klauzula 7B: W przypadku niewierności, strona dopuszczająca się czynu traci wszelkie roszczenia o alimenty na rzecz małżonka”.

Wyciągnąłem zestawienie finansowe Novalinks. „A to jest lista płac. Ryan nie ma pensji. Otrzymuje „uznaniowy dodatek małżeński”. Jest na moim utrzymaniu. Płacę mu dodatek”.

Pochyliłem się do przodu i położyłem dłonie płasko na stole.

„To nie jest dom twojego syna, Elaine. Nigdy nim nie był. Jesteś moją lokatorką. Niewdzięczną, kosztowną lokatorką, która od pięciu lat żyje z mojej jałmużny”.

Zwróciłem się do Ryana. „A ty nie jesteś dostawcą. Jesteś pozycją na rachunku. A ja audytuję budżet”.

Ryan podniósł wzrok ze łzami w oczach. „Charlie, proszę. Damy radę to naprawić”.

„Nie” – powiedziałem, zapinając torbę. „Nie możemy tego naprawić, bo ja nie jestem zepsuty. Ty jesteś.”

Odwróciłem się w stronę schodów.

„Dokąd idziesz?” – szepnęła Elaine.

„Do łóżka” – powiedziałem. „Ryan, spodziewam się ciebie w siedzibie Novalinks jutro punktualnie o 10:00. Nie spóźnij się.”

“Dlaczego?”

Zakończenie: Posłałem mu zimny, ostatni uśmiech. „Bo myślę, że nadszedł czas, żebyś został formalnie przedstawiony swojemu prawdziwemu szefowi”.

Rozdział 6: Dewaluacja

Następnego ranka Ryan stał w holu Novalinks. „Przyszedłem zobaczyć się z Charliem Bishopem” – powiedział strażnikowi. „Z moją żoną”.

„W spisie nie ma Charliego Bishopa” – powiedział strażnik.

„Spróbuj Mitchella ” – powiedział Ryan, pokonany.

Zachowanie strażnika zmieniło się natychmiast. „Pani Mitchell. Prezes. Poziom penthouse’u”.

Ryan w milczeniu wjechał windą. Kiedy wszedł do mojego biura – narożnego apartamentu z widokiem na miasto – zamarł. Zobaczył obsydianowe biurko. Zobaczył kryształową tabliczkę z napisem: ZAŁOŻYCIEL I PREZES .

„Usiądź, Ryan” – powiedziałem. Miałem na sobie grafitowy kombinezon. Wyglądałem jak broń.

Przesunęłam teczkę po biurku. „Przyprowadziłam cię tu, żeby wyjaśnić nowe zasady twojego istnienia. Twoje stypendium zostało anulowane. Karty Elaine zostały dezaktywowane. Mercedes to samochód służbowy; został odebrany”.

„Jak będę żyć?” wyszeptał Ryan.