Otworzyłam teczkę męża dotyczącą „Restrukturyzacji spółki”… Potem przeczytałam jego słowa: „Stara kobieta nawet nie będzie wiedziała, co podpisuje” – więc uśmiechnęłam się, podałam kolację i czekałam na pukanie do drzwi…

Ale przez 32 lata obserwowałem, jak Richard prowadzi tę firmę.

Znałem każdą operację, każdego klienta, każdą strategię.

Powiedziano mi tylko, że jestem za stary, żeby to zrozumieć.

Okazało się, że zrozumiałem to doskonale.

W kwietniu akcje Clark Industries odbiły.

Przetrwaliśmy skandal.

Kilku klientów, którzy odeszli, wróciło, będąc pod wrażeniem szybkiej reakcji i całkowitej przejrzystości, jaką wykazaliśmy podczas śledztwa.

Zatrudniłem trzy nowe osoby na stanowiskach kierowniczych — wszystkie były kobietami po pięćdziesiątce, którym powiedziano, że są za stare, aby piastować stanowiska kierownicze gdzie indziej.

Stworzyliśmy świetny zespół.

Pewnego majowego popołudnia siedziałem w swoim biurze – starym biurze Richarda, teraz odnowionym – gdy David zapukał do moich drzwi.

„Vivien, ktoś przyszedł do ciebie.

„Vanessa Torres.”

Nie widziałem jej od czasu, gdy zeznawała na rozprawie.

„Wprowadź ją.”

Vanessa wyglądała inaczej — starzej, jakoś poważniej.

Usiadła ostrożnie.

„Pani Clark, wiem, że nie mam prawa niczego od pani żądać, ale chciałem, żeby pani wiedziała, że ​​zacząłem spłacać zaległe podatki.

„Zajmie to lata, ale pracuję na trzech etatach, żeby to osiągnąć”.

„Dlaczego mi to mówisz?”

„Ponieważ chciałem, żebyś wiedział, że biorę odpowiedzialność za swoją rolę w tym.

„Richard mnie okłamał, ale uwierzyłam mu, bo to było dla mnie korzystne. Byłam głupia i samolubna, i przepraszam”.

Wstała.

„To wszystko. Chciałem to powiedzieć osobiście.”

Patrzyłem, jak odwraca się, żeby odejść.

„Vanesso.”

Zatrzymała się.

„W centrum miasta działa mała firma konsultingowa, która pomaga kobietom odbudowywać karierę po kłopotach prawnych. Być może mają wolne stanowisko.

„Nie zarobisz dużo, ale to uczciwa praca”.

Jej oczy napełniły się łzami.

„Dlaczego miałbyś mi pomóc?”

„Ponieważ popełniłeś błędy, ale się do nich przyznajesz.

„To więcej, niż Richard kiedykolwiek zrobił.”

Podałem jej wizytówkę.

„Powiedz im, że to ja cię poleciłem.”

Po jej wyjściu stanąłem przy oknie z widokiem na miasto.

Sześćdziesiąt trzy lata.

Rozwiedziony.

Zarządzanie firmą wartą 20 milionów dolarów.

Za stary, żeby rozumieć biznes.

NIE.

Zrozumiałem doskonale.