„Oboje jesteście jego żonami” – wtedy prywatny detektyw szepnął: „Proszę pani… Właśnie stała się pani bardzo bogata,

Opłakuję dwadzieścia siedem lat, które straciłem.

Jestem wściekły z powodu zdrady.

Ale nie jestem zgorzkniały.

Zgorzknienie oznaczałoby pozwolenie Thomasowi ukraść jeszcze więcej mojego życia, a ja zdecydowałam, że zabrał już wystarczająco dużo.

Nie mógł mi ukraść mojej siły — mojej zdolności ufania swojej intuicji, mojej gotowości do walki o prawdę, bez względu na to, jak bolesna by ona była.

Do każdej kobiety, która to ogląda — mam nadzieję, że nadal tu ze mną jesteście — jeśli coś wydaje się wam nie tak, to prawdopodobnie tak jest.

Nie jesteś szalony.

Nie jesteś paranoikiem.

Nie przesadzasz.

Zaufaj sobie.

Zbadać.

Zadaj pytania.

Żądaj prawdy.

Bo mając sześćdziesiąt dziewięć, siedemdziesiąt, siedemdziesiąt pięć lat – w każdym wieku – zasługujesz na to, by wiedzieć, z kim dzielisz swoje życie. Zasługujesz na szczerość. Zasługujesz na prawdziwą miłość, a nie na udawanie.

Nazywam się Carolyn Mitchell… chociaż prawnie zmieniłam je z powrotem na nazwisko panieńskie: Carolyn Morrison.

To jest moja historia.

A jeśli pomoże to choć jednej osobie zaufać swojej intuicji i odnaleźć swoją prawdę, to każda bolesna chwila była warta podzielenia się.

Dziękuję za oglądanie.

Dziękuję za wysłuchanie.

I dziękuję za wiarę.