Moja córka wyszła za mąż i nadal nie wie, że odziedziczyłem 7 milionów dolarów. Dzięki Bogu zachowałem to w tajemnicy.

„To twój kompas” – powiedziałem. „Mapy się zmieniają. Północ pamięta”.

Tego wieczoru przyszła wiadomość z nieznanego numeru: Nowy numer. Pomyślałem, że powinieneś wiedzieć. Przeprowadzam się do Houston. Trzymaj się. —J. Tydzień później były klient wspomniał – mimochodem, tak jak ludzie odstawiają kubki – że firma „zreorganizowała się” po przeglądzie zgodności i niektóre konta nie są już mile widziane. Nie zapytałem, które konta. Niektóre plotki to po prostu etykiety, które naklejasz na pudełko, którego nigdy nie otworzysz. Wpatrywałem się w ekran wystarczająco długo, by mój kciuk zapomniał, co chciał zrobić. Usunąłem go. Niektóre rzeczy nie wymagają archiwizacji.

Szliśmy dalej. To jest sekret przetrwania, którego nikt ci nie zdradza: nie ma wielkiego finału, są tylko lepsze dni, w których zdobywa się sąsiadów. Gotowaliśmy obiady, które jedliśmy przy stole. Pamiętaliśmy o Robercie, nie pozwalając żałobie pożyczyć pokoju za darmo. Czasami spotykaliśmy się na lunchu z Arthurem i wesoło kłóciliśmy się o baseball. Zadzwoniliśmy do centrum edukacji literackiej, żeby zapytać, czy potrzebują wolontariuszy na zimowy kiermasz książki, i spędziliśmy sobotę, rozdając papierowe korony dzieciom, które zdobyły je, głosząc królestwo.

A w niedzielne popołudnie, w odcieniu złota, Sophia podniosła wzrok znad notesu, w którym liczby w końcu zaczęły przypominać sojuszników. „Mamo?”

“Tak?”

„Kiedy urodzi mi się córka, zachowam swoje nazwisko”.

Zaśmiałem się, a dźwięk był pełniejszy niż od miesięcy. „Dobrze” – powiedziałem. „Daj jej imię, które zmieści się w księdze rachunkowej i na karcie bibliotecznej”.

Siedzieliśmy wtedy cicho, pozwalając światłu robić to, co robi światło pod koniec uczciwych dni. Drzewo cytrynowe wypuściło jeden uparty owoc, jakby i ono postanowiło poczekać na lepszy sezon. Sięgnęłam przez stół i wzięłam córkę za rękę, i zrobiłyśmy najprostsze, najodważniejsze rozliczenie, jakie istnieje: policzyłyśmy się nawzajem i nazwałyśmy to bogactwem.