Mój mąż wsypał mi tabletki nasenne do herbaty – kiedy udawałam, że śpię, to, co zobaczyłam, wstrząsnęło mną

Drzwi wejściowe otworzyły się gwałtownie i wpadł detektyw Parker z trzema innymi funkcjonariuszami z wyciągniętą bronią. „Ręce do góry!”. David powoli uniósł ręce, ale widziałem, że kalkuluje, szukając drogi ucieczki. „Nic na mnie nie masz” – powiedział spokojnie. „Jestem mężem Sarah. Właśnie rozmawialiśmy. „Mamy na ciebie wszystko” – powiedział detektyw Parker, celując z broni w Davida. Fałszywe paszporty, skradzione tożsamości, szczegółowe plany zamordowania twojej żony.

A dzięki podsłuchowi, który nosi, właśnie usłyszeliśmy, jak przyznajesz się do popełnienia wielu morderstw. Wtedy David ruszył do akcji. Nagle rzucił się w stronę tylnych drzwi, ale funkcjonariusz Martinez już tam był, blokując mu drogę. David odwrócił się i próbował pobiec w stronę schodów, ale detektyw Parker go powaliła, zanim zdążył do nich dobiec.

„Puśćcie mnie!” krzyknął David, gdy go skuwali, i po raz pierwszy wyraźnie usłyszałem jego prawdziwy akcent. Brzmiał wschodnioeuropejski, może rosyjski. „Nie rozumiecie, z czym macie do czynienia”. Rozumiemy doskonale. Detektyw Parker powiedział: „Jest pan aresztowany za spisek w celu popełnienia morderstwa, kradzież tożsamości i oszustwo. Będziemy pana o wiele bardziej obciążać, gdy tylko zakończymy śledztwo w sprawie pozostałych ofiar.

Gdy odprowadzili Davida, odwrócił się, żeby spojrzeć na mnie po raz ostatni. „To jeszcze nie koniec, Sarah. Ludzie tacy jak ja, mamy przyjaciół. Mamy zasoby. Nigdy nie będziesz bezpieczna”. „Tak, będzie” – powiedział stanowczo detektyw Parker. „Bo ludzie tacy jak ty zawsze popełniają ten sam błąd. Myślisz, że jesteś mądrzejsza od wszystkich, ale tak nie jest”.

Jesteście po prostu przestępcami, a przestępcy zostają złapani. Następne kilka godzin to była mgła policyjnych przesłuchań, gromadzenia dowodów i rozmów telefonicznych. Emma była ze mną przez cały czas, trzymając mnie za rękę, gdy składałem zeznania i odpowiadałem na setki pytań. Detektyw Parker powiedział mi, że David naprawdę nazywał się Victor Petro i był poszukiwany przez FBI w związku z co najmniej sześcioma podobnymi sprawami w całym kraju. Kobiety, które widziałem na tych zdjęciach, nie były zwykłymi ofiarami. Wszystkie nie żyły, zabite po tym, jak Victor…

Ukradli im tożsamość i opróżnili konta bankowe. Dziś wieczorem uratowałeś sobie życie – powiedział mi detektyw Parker. Ale pomogłeś nam też złapać kogoś, kto niszczył rodziny od ponad dekady. Proces trwał 8 miesięcy. Victor próbował twierdzić, że był po prostu oszustem, a nie zabójcą, ale dowody były przytłaczające.

FBI znalazło ciała w trzech różnych stanach, wszystkie należące do kobiet, które były mężatkami Victora i występowały pod różnymi nazwiskami. Trucizna w tej fiolce pasowała do substancji znalezionej w organizmie Jennifer Walsh, gdy jej ciało zostało w końcu odnalezione w jeziorze pod Seattle. Victor został skazany na dożywocie bez możliwości ubiegania się o zwolnienie warunkowe.

Przeprowadziłam się do San Diego 6 miesięcy po zakończeniu procesu. Nie mogłam zostać w Portland. Nie mogłam mieszkać w tym domu, w którym odkryłam, że całe moje małżeństwo było kłamstwem. Emma pomogła mi się spakować i razem pojechaliśmy wzdłuż wybrzeża, zatrzymując się przy każdym malowniczym punkcie widokowym, żeby zrobić zdjęcia i przypomnieć sobie, że świat wciąż jest piękny.

Minęły 2 lata terapii, zanim mogłam przespać całą noc bez koszmarów. 3 lata, zanim znów mogłam pić herbatę. I 4 lata, zanim byłam gotowa zaufać komuś na tyle, by pójść z nim na randkę. Ale przetrwałam. A co ważniejsze, dowiedziałam się, że jestem silniejsza, niż kiedykolwiek myślałam.

Dziś pracuję w wydziale ds. ofiar FBI, pomagając innym kobietom, które padły ofiarą oszustów matrymonialnych i złodziei tożsamości. Dzielę się swoją historią na konferencjach i spotkaniach grup wsparcia. Pomogłam też złapać trzech innych przestępców, którzy stosowali metody Victora. Czasami ludzie pytają mnie, czy żałuję, że wyszłam za mąż za Victora, czy żałuję, że go poznałam.

Odpowiedź jest skomplikowana. Żałuję bólu i strachu, ale nie żałuję, że stałem się tym, kim jestem teraz. Jestem silniejszy, bardziej świadomy i bardziej zdeterminowany, by pomagać innym niż kiedykolwiek wcześniej. Victor mylił się w jednej sprawie. Ta historia skończyła się w momencie, gdy tylko zatrzasnęły się kajdanki.

On spędzi resztę życia w betonowej celi, a ja będę żyła na wolności, pomagając innym kobietom odzyskać kontrolę nad swoim życiem.