Kiedy nie zgodziłem się, żeby mój złoty brat wprowadził się do mojego mieszkania, mój tata zapędził mnie na parkingu przy pracy i zaczął mnie szarpać, warcząc: „Zrobisz, co każę, albo zostaniesz odcięty od tej rodziny”. Złożyłem więc doniesienie, wniosłem oskarżenie i patrzyłem, jak cała rodzina się załamuje.

„Tata jest w rozsypce od czasu procesu” – kontynuował. „Mama zapracowuje się na śmierć. Rodzina się rozpada. I wiem, że to moja wina”.

„Gdybym wziął się w garść lata temu, nic z tego by się nie wydarzyło”.

„Masz rację” – powiedziałem. „Nie doszłoby do tego”.

„Więc… czy jest jakaś szansa, żebyśmy porozmawiali? Może napijemy się kawy albo coś.”

“NIE.”

„Daj spokój, stary” – powiedział. „Staram się. Teraz mam prawdziwą pracę. Płacę własny czynsz, zachowuję się jak dorosły i odpowiedzialny człowiek”.

„Czy to nie ma znaczenia?”

„Dobrze ci tak” – powiedziałem. „Właśnie to powinieneś był robić przez ostatnie siedem lat”.

„Więc to już koniec” – powiedział. „Z nami wszystkimi zrywasz na zawsze”.

„Tata pobił mnie na parkingu, bo nie pozwoliłam ci u mnie przenocować” – powiedziałam. „Mama go broniła. Wysyłałeś mi wiadomości, nazywając mnie egoistką”.

„Cała rodzina nękała mnie, żebym wniósł oskarżenie”.

„Dlaczego miałbym chcieć, żeby ktokolwiek z was znów pojawił się w moim życiu?”

Przez chwilę milczał.

„Chyba po prostu pomyślałam… Nie wiem. Rodzina powinna wybaczać, prawda?”

„Rodzina też nie powinna się wzajemnie atakować” – powiedziałem. „Wygląda na to, że oboje przeżywamy rozczarowanie”.

Rozłączyłem się.

Zablokowano numer.

Wróciłem do korzystania z tarasu.

Jeśli podobał Ci się ten film, kliknij przycisk „Subskrybuj”. To naprawdę pomaga kanałowi i pomaga nam dostarczać Ci więcej i lepszych historii.