Gdy wychodziłam spod prysznica, moja teściowa zaśmiała się szyderczo: „Woda nie zmyje tego, kogo

Popijając herbatę, poczułem, jak ciepło rozlewa się po moim ciele, wypędzając resztki porannego chłodu. Czekała mnie długa droga, pełna nowych wyzwań i niepewności, ale z pomocą brata wiedziałem, że dam radę im sprostać.

Przyszłość była niepewna, ale siedząc tam, otoczony ciepłem i miłością, poczułem coś, czego nie czułem od dawna – nadzieję. Cokolwiek miało nadejść, byłem gotowy stawić temu czoła.